اِاِاِ!‌من هميشه پرده هاي رنگي رو بيشتر دوست داشتم ولي الان که اين پست رو خوندم من هم دلم پرده سفيد آغشته به بوي تميزي خواست :)

آروم یه لنگهً پنجره رو باز کردم
باد پرده های توری رو از هم باز کرد و از لابلای موهام رد شد و یه چرخی تو اتاق زد
پشت قاب این پنجره
بعد از این چند تا درخت
تا پای اون تپه
گندم زاره
باد روبرو
با خودش بوی عطر خیس خوشه های سبز گندم میاره
اون بالا
تو صفحه کبود شب
انگار هر لحظه یه ستاره داره با یه چشمک متولد میشه
امشب میخوام تا صبح از پشت پشه بند ستاره ها رو بشمارم
صدای مدام شرشر آب جوی پشتی
و صدای نوازش نسیم
تنهای صدای اینجاست
این آرامش رو هیج جای شهر نمیشه پیدا کرد

پرده های سفید در رقص باد...وسوسه انگیزه!وسوسه ی گم شدن میاره

پرده های سفیدی که در رقص باد میچرند و باز میشوند و می روند و می آیند...وسوسه ی گم شدن هستند و بس! اینم فال امروزت ننه!!!

تلخه...

پرده ها را به کل دوست نداشتم.
میان من و آسمان مهتابی فاصله می انداختند.
وای که آن روزها ماه واقعا آسمانی بود.
اما خیابانها پائیزی شدند و پاییز هم خیابانی... و مجبور شدم پرده روی پنجره بکشم... پرده ای سرخ و آتشین. خوب است! جلوی مهتاب خیابانی را هم میگیرد!

I feel dizzy just to think about them... I feel like sailing away with the white of their skins, the soft of their dance & the unsteadiness of their music

S I L E N T W A R R I O R

I N

W H I T E F O C U S

نوشته هات خوبه،قشنگه،جالبه.. اما یه ایراد کوچیک اونم فقط به نظر من
اینکه تو نوشتن یه جورایی سردرگمی، منتهی از نظرادبیات -سوءتفاهم نشه,منظورم سردرگمی افکار یا اعتقادات نبود، نه چنین جسارتی نمبکنم-
راستش تو یه نوشتت, تو هم داری به زبون عامیونه و خودمونی می نویسی وهم به زبان اصطلاحاً کتابی
نه زیاد جالب از کار در نمیاد،حتی خیلی از وقت ها زننده میشه
همین باعث شده که در کل نثر سخن یا به یه عبارت ساده تر ادبیات نوشته هات یه کوچولو ضعیفه باشه
فُر اِگزَمپل همین مطلب بالا
باز هم میگم فقط نظرمو گفتم و به هیچ وجه قصد توهین، اشکال گرفتن و... عین آدمهایی که به راحتی به خودشون اجازه دخالت و تصمیم گیری تو زندگی دیگران ویا از اون بدترارواح امه شون نقد کارها تو،میدن؛ ندارم

خوب پرده ها رو در بیار ...فردا برو پرده سفید بنداز :دی

Hmmmmm

aZiZam RaSme Roozegare Mikhad hamE chiZo Bid Bezane ;)!

پنجره ی تو هم شده مثل پلک صبحانه ی من که هر روز پتیارهی بیهودگی و تکرار و ورق می زنه.!!!!!!!!!!!!